Heilmikið álag er lagt á herðar kennara sem stundar útikennslu en ekki má bregðast þeim væntingum sem nemendur og aðrir skjólstæðingar gera. Skipulagning útikennslu-kennara þarf að vera óaðfinnanleg, sem krefst bæði hugsunar og fyrirhafnar. En hvað sem því líður er það fyrirhafnarinnar virði, því það sem útikennslan áorkar með tilliti til þroska, er ómælanlegt (Gair 1997:24).
Sé skipulagning kennslunnar rétt, ætti verkefnið í heild að skila meiru til nemenda en samanlagðir allir þættir þess væru þeir teknir, hver í sínu lagi, inni í stofu.
Þriggja stiga líkanið
Undirbúningsstig: Í gegnum skipulagningu, umræðu, lestur bóka og annað gagnlegt efni geta nemendur undirbúið það sem síðan á að vinna úti.
Útivinna: Við vinnuna úti notar nemendur skynfærin, rannsaka, hreyfa sig, afla sér ýmissa upplýsinga og reynslu.
Eftirvinna og úrvinnsla: Reynslu útivinnunnar er fylgt eftir með margskonar verkefnum í ólíkum fögum, bæði í skólanum og með heimanámi. Í gegnum umræður og frekari lestur kynnist barnið lýsingum annarra á raunveruleikanum. Þetta skapar grunn fyrir ígrundun og frekari umhugsun og þar með fær barnið möguleika á að, annaðhvort sannreyna eða leiðrétta sinn eigin skilning” (Jordet 1998:25).
Jordet (1998) skiptir útikennslu í þessi þrjú stig. Ennfremur bendir hann á hve útikennslan gefur mikla möguleika á þverfaglegri vinnu sem skapar skýrari tengingar á milli námsgreina, þar sem nemendur beri meiri ábyrgð en ella (Jordet 1998:225-26).
Nær öll verkefnin sem finna má á þessum vef styðjast við þetta þriggja stiga líkan, sem ættu síðan að fléttast saman í lokin með námsmati úr öllum stigunum. Auðvelt er að samþætta námsgreinar og er skýrt tekið fram hvaða námsgreinar geta komið að hverri stöð, en fer það eftir áhuga kennara í hvert skipti hvernig til tekst. Við vinnu á stígnum er mælt með fjölbreyttum kennsluháttum en hér á síðunni má lesa um þær kennsluaðferðir sem kannski helst standa upp úr þegar kennd er útikennsla.
En það er ekki nóg að skipuleggja kennsluna, kennslan þarf að passa inn í stundaskrá og allir kennarar þurfa að vera meðvitaðir um hvaða áherslur eru í gangi. Fjölbreyttar leiðir eru til, það má fara í skipulagðar vettvangsferðir, hafa fastan útikennsludag í hverri viku nú eða fara út á hverjum degi. Þetta er eitthvað sem þarf að skipuleggja í upphafi skólaárs og best að hver skóli geri það eftir því sem umhverfi og aðstæður leyfa.
Skipulagning umhverfisstígs
Umhverfisstíga þarf að merkja vel svo hægt sé að rata rétta leið og finna auðveldlega þá staði sem skoða á. Landið í kringum Laxá er mishæðótt hraun og auðvelt að villast eða hrasa í hrauninu. Best er að merkja stíginn með leiðbeiningum við upphaf helst á kort og síðan hverja stöð fyrir sig, þá er hægt að útbúa leiðbeiningar fyrir nemendur um hvaða leið skuli farin og hvaða stöðvar teknar. Best er að setja upp merkingar úr tré, t.d. staura með númeruðum plötum á hverja stöð og jafnvel litaða. Síðan má stika leiðirnar. Gaman væri að hafa nöfn þeirra veiðisvæða sem eru við ána og jafnvel einhverjar frekari upplýsingar eins og t.d. um þær fuglategundir sem eru á ánni, þær má plasta og festa á spjöld við staurana ásamt verkefnum sem hægt er að leysa.
Stöðvarnar má einnig punkta inn með gps punktum og setja við upphafsreit eða á kortið, þá er hægt að taka stefnu og nota áttavita. Annars er bílvegur milli allra stöðva sem hægt er að nýta ef þörf er á.
2007 © Sigrún Þórólfsdóttir
